Tijdens deze expo deelde baalie voor het eerst zijn revolutionaire kijk op het klassieke glasraam. Eerst en vooral ruilde hij het klassieke lood in voor een kader van walnoot of gerecycleerd acrylaat. Door de ramen vervolgens op een zekere afstand van de muur te plaatsen, toont baalie  ons wat werkelijk speelt in het glas. Het licht danst door het werk en projecteert het verhaal op de achterliggende muur. Afhankelijk van het zonlicht nu eens intens, dan weer subtiel. Baalie’s kunstwerken tonen niet enkel hun kleur en vorm, maar zijn dynamische verhaalvertellers die je uitdagen hun tweede laag te ontdekken.